Powinniśmy wyszczególnić
Publikowanie zdjęć polega m.in. na:
- fotografowanie,
- przechowywanie obrazów,
- ich publikowanie.
- pokazywanie osobom trzecim (nawet w wąskim gronie),
- prezentacje na zebraniach, szkoleniach lub warsztatach,
- udział w wystawach,
- zamieszczanie w portalach internetowych.
Prawo Panoramy w Polsce
Prawo panoramy pozwala na swobodne rozpowszechnianie zdjęć i filmów utworów (jak budynki, rzeźby, murale) wystawionych na stałe lub bezterminowo w publicznie dostępnych miejscach (ulice, place, parki), bez konieczności uzyskiwania zgody twórcy.
Dzieło musi być wystawione na stałe w ogólnie dostępnych miejscach: drogi, place, ogrody. Obejmuje m.in. architekturę i sztukę plenerową. Prawo pozwala na korzystanie z utworów chronionych prawem autorskim bez zgody autora. Obowiązkiem jest podanie imienia i nazwiska twórcy oraz źródła o ile jest dostępne.
Wolno fotografować wnętrza obiektów historycznych, którego projektant zmarł dawniej niż 70 lat wstecz.
Przykładowo Pałac Kultury i Nauki zaprojektował Lew Rudniew, który zmarł 19 listopada 1956 r, czyli obecnie można fotografować wnętrze wspomnianego obiektu.
Wymaga jest zgoda autorów do fotografowania plenerowych wystaw czasowych.
Zabronione jest fotografowanie zamkniętych przestrzeni.
Fotografowanie pojedynczych budowli, które nie są tłem np. dla turystów może wymagać zgody zarządcy budynku.
Każda nieruchomość ma swojego właściciela. Prawo własności jest prawem bezwzględnym, tzn. co do zasady wyłącznie właściciel rzeczy decyduje o sposobie korzystania z niej.
Nie można powielać dzieła w sposób, który zastępuje jego pierwotne przeznaczenie, np. kopiowanie muralu na inną ścianę lub rzeźby w formie miniatury, którą można by sprzedawać jako samodzielne dzieło artystyczne.
Zabronione jest wykorzystywać dzieła w sposób naruszający dobra osobiste twórcy (np. w obscenicznych kolażach).
Prawo panoramy nie można stosować do dzieł znajdujących się w zamkniętych przestrzeniach (np. wewnątrz budynków). Jednak np. we Wrocławskich muzeach zwiedzających wita napis "wolno fotografować".
Publikowanie zdjęć ludzi wymaga zgody osób na nich przedstawionych. Wizerunek jest dobrem osobistym chronionym prawem. Zgoda musi być świadoma i precyzyjna (ustna lub pisemna). Wyjątki obejmują zdjęcia osób publicznych w związku z pełnionymi ich funkcjami, wizerunki stanowiące „szczegół całości” (tłum, krajobraz) lub gdy zapłacono za pozowanie.
Sąd uznał, że opublikowanie w albumie bez zgody właściciela, fotografii samochodu (bardzo charakterystycznego) mimo, że nie naruszało prawa autorskiego, prawa do wizerunku właściciela ani jego danych osobowych, ale wkroczyło w prawo własności. Zdaniem sądu, w takiej sytuacji właścicielowi rzeczy sfotografowanej i rozpowszechnianej na fotografii bez jego zgody może potencjalnie przysługiwać roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.
Dzieci
Nie ma ogólnego zakazu fotografowania dzieci, ale ochrona ich wizerunku jest ściśle regulowana: wymagana jest zgoda rodziców/opiekunów na utrwalanie i publikację wizerunku (szczególnie w szkole/przedszkolu), a „sharenting” czyli zbyt nachalne publikowanie zdjęć dzieci przez ich rodziców jest naganne; „Ustawa Kamilka”, zaostrzyły zasady w placówkach, często wprowadzając zakaz robienia zdjęć przez nawet rodziców i wymagając odrębnych zgód, by chronić dzieci przed nadużyciami.
